Het was vroeg in de avond, het licht in de sportschool was gedimd, de meeste sporters al vertrokken. Alleen het zachte gezoem van een paar machines en het doffe geluid van enkele gewichten vulden de ruimte.

Valerie stond bij het squat rack, ze droeg een strakke zwarte sportlegging en een topje dat nét te kort was voor subtiliteit. Haar huid glimmend van het zweet. Haar paardenstaart bewoog licht mee bij elke herhaling.

Anton keek op vanaf de benchpress. Hij trainde al weken rond hetzelfde tijdstip. Niet toevallig omdat zij er dan ook is.

Ze wisselden nauwelijks woorden, alleen enkele blikken. Maar vandaag was anders. Er zat iets in de lucht.

Ze legde de halter terug, ademde diep uit, en draaide zich langzaam om naar hem toe. Hun ogen kruisten elkaar en even leek de tijd langzamer te gaan.

Ze liep naar hem toe, pakte een handdoek van haar tas en veegde haar nek af.

“Je kijkt wel vaak,” zei ze met een stout lachje.

Anton bleef liggen, zijn handen nog op de stang. “Misschien kijk ik gewoon naar wat ik mooi en aantrekkelijk vindt.”

Ze lachte zacht, boog iets naar hem toe. “Dan moet je me maar eens proberen bij te houden.”

En zo gebeurde het dat ze samen nog even gingen trainen, buik, benen, push-ups tegenover elkaar. Elkaar net iets te lang aankijkend, en iets te vaak “per ongeluk” aanraken.

Later, in de kleedkamerhal, troffen ze elkaar opnieuw. De sportschool was inmiddels leeg en donker.

Valerie stond bij de spiegel, trok haar shirt uit en veegde haar buik droog. Haar sport-bh zat iets of wat strak en haar huid dampte nog wat na.

Anton bleef in de deuropening staan en zei niets, hij gaf alleen een alleszeggende blik.

Zij stapte naar hem toe. Dicht bij hem voelde zij zijn gespannen borst, zijn natte huid. “Zeg het maar,” fluisterde ze.

Hij nam haar gezicht in zijn handen en kuste haar. Hard en rauw maar vol passie, als een bom die eindelijk mocht ontploffen.

Ze duwde hem achteruit, tegen de muur van de hal. Zijn shirt ging uit. Haar sport-bh los. Haar strakke legging ging uit. Geen tijd meer voor denken.

Haar been om zijn middel. Zijn hand tussen haar benen, warm en vochtig. Ze kreunde zacht, haar hoofd tegen de muur. Hij tilde haar moeiteloos op en liet zich in haar glijden.

En daar, tegen het koude beton, in de stilte na het sporten, bewogen ze weer samen. Eerst langzaam en vervolgens sneller, harder en dieper.

Tot haar vingers zich in zijn schouders en rug klauwden, haar adem stokte, en ze samen explodeerden in een stroom van pure, fysieke extase.

Langzaam liet hij haar zakken. Ze kuste zijn lippen zacht en liet haar tong nog even zachtjes zijn lippen raken. Terwijl hij haar haren uit haar gezicht streek volgde nog een vurige kus.

“We zouden vaker samen moeten trainen,” fluisterde hij.

Valerie knikte, haar glimlach ondeugend. “Elke dag. Maar dan wel mét een cooling-down als deze.”